Saranya's profileBe-My-GuestPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Be-My-Guest |
|||||
|
December 10 นานๆกลับมาบ้าน...ซะทีหลังจากมัวเมากับวิชา visual อยู่พักใหญ่
เสียทั้ง HP (ทั้ง Health และ Hour) และ MP (money นะ ไม่ใช่ magic แบบว่ายังไม่เทพขนาดนั้น) ไปอย่างหนักหน่วง
ในที่สุดก็ได้ถ่อสังขารอันบอบช้ำ กลับมานั่งอ่านการ์ตูนเล่นที่บ้านซะที..(เข้าใจว่าปาไปอาทิตย์ที่ 4 ตั้งแต่เปิดเทอม)
พูดเหมือนได้กลับมานาน ความจริงก็กลับมาแค่ 2 วันครึ่ง
(แต่ก็ถือว่านานที่สุดของภาคนี้แล้วนะ ทุกทีคือแวะไปคลองถม แล้วเอาของมาถ่ายไว้ที่บ้าน และกลับไปมอ อย่างรวดเร็ว)
ขุดเอาการ์ตูนเก่าเก็บของพี่มาอ่าน...ปรากฎว่าที่ยังไม่ได้อ่านก็มีแต่การ์ตูนจีนกำลังภายใน ก็เลยอ่านก็อ่านว่ะ
หนุกดี กะลังติดงองแงม......ซะงั้น
ชอบที่มัน แม่งไม่จบซะที อย่างที่อ่านอยู่ตอนนี้ คือ เซี่ยฮื้อยี่ ปัจจุบันมี 96 เล่ม (จะแค้นอะไรกันหนักหนา....-_-') อ่านไปได้ 60 เล่มแล้ว พี่น้อง !!!
ทำลายสถิติเดิมย่อยยับทีเดียว (เหมือนตอนสอบเอ็นท์ จะทำตัวว่างจัด นั่งอ่านหน้ากากแก้ว ไป แค่ 42 เล่ม.....)
ทั้งนี้มันเกิดจากอาการเสี้ยนอย่างหนัก...เพราะวิชวลนั้นเอง
เกิดมายังไม่เคยนั่งทำงานอะไรนานๆ อย่างวิชาวิชวล เหมือนมันจะไม่มีวันเส็ด
แม้ว่าจะเข้านอนเกือบตี 4 ทุกวัน (ปล. กรุยังต้องเรียนวันต่อไปนะเฟ้ย...จะให้อดหลับอดนอนกันเปนอาทิต ได้งัย)
ทำทั้งอาทิตย์ ไม่มีเวลาไปแฮ่น(แรด)เหมือนสมัย ม.ปลาย
ตอนแรกๆ ก็ถามตัวเองอยู่เหมือนกันว่า กรุมานั่งทำ(เหี้ย)อะไรอยู่ว่ะ!!
ค่าเทอมก็แพงสาด ไหนจะค่าอุปกรณ์ ค่าเดินทางจากแหล่งห่างไกลอารยธรรมแห่งนี้ เข้าสู่เขตเมืองศิวิไลซ์ เพื่อไปซื้อแค่ เฟือง 2-3 ตัวเงี้ย
ตอนนี้ปลงล่ะ คิดซะว่า มันจะทำให้เรารับผิดชอบตัวเอง ทนกับปัญหาได้มากขึ้น (คิดว่านะ..)
จารย์นุก บอกว่า ที่แล้วๆ มา พวกเราปล่อยตัวตามสบายมากเกินไป
ตามวิสัยเด็ก ม.ปลาย ที่ไม่มีอะไรต้องรับผิดชอบ พ่อแม่คอยชวยเหลือ
แต่ตอนนี้เราต้องเป็นผู้ใหญ่ขึ้น
อนาคตการทำงาน มันไม่ง่าย ทุกอย่างต้องเคร่งครัด เพราะมันหมายถึง ความเชื่อถือของลูกค้าต่อเรา
ลูกค้า = เงิน = ดำรงชีวิต
ลูกค้ามีความต้องการ ที่เราต้องตอบสนอง แม้ว่ามันจะงี่เง่า เป็นไปไม่ได้ แต่เราต้องกินต้องใช้
ก็ต้องพยายามทำให้ได้อย่างที่เขาต้องการมากที่สุด
นี่เป็นสิ่งที่ VISUAL แอบสอนเรานอกจากการวิเคราะห์ ถึงโครงสร้าง
ก็ปลงตก ไปอีกหนึ่งคดี.....ก็มันถูกนี่หว่า
แต่ก็ยังแอบเคืองเล็กๆ หนูไม่ได้ born to be carpenter (ไม่ได้เกิดมาเปนช่างไม้นี่หว่า) จะให้หนูทำงานราวกับช่างไม้แท้จริงนั้น คงยาก
แค่เอาให้มันไม่พังคามือก่อน ก็ดีมากมายแล้วค่ะ
เฮ้อ....อดทนต่อไป ครั้งหน้าและครั้งต่อไป คงหนักกว่านี้หลายสิบเท่า
ตอนนี้ แค่เห็นข้อดีของวิชวล คือ ทำเรานำหนักลดไป 3 กืโล
(แดกข้าวไม่ลง หมดแรง)
แม่งได้แดก แต่ส้ม....(กรุต้องไม่เปนหวัด ไม่งั้นกรูตายหยั่งเขียด งานไม่เส็ด เพราะทำไม่ไหว มันเสรดดดดด)
สะสมพลังวัตรโดยอ่านการ์ตูนกำลังภายในต่อไป..
I'll love VISUAL (ยืมคำนู๋จันมาใช้หน่อย อิอิ) December 07 แวะมาอัพ ติ๊ดนึงSeptember 12 พรุ่งนี่วันพฤหัส.....จักรยานใหม่ กรูจะอายุครบ 1 อาทิตย์!!!
หลังจากที่คันเก่ามันถูกซิวไปกับกีฬามหาลัยโลก (พร้อมกับข่าวลือที่ว่า ถูกตัดโซ่ เพื่อเอาไปให้อาสาสมัครใช้) คันนี้ใช้งานโคตรสมบุกสมบัน (แค่ 1 อาทิตย์เองนะเนี่ย)
เป็นจักรยานถาปัด ต้องอดทน......เนื่องในโอกาสที่ครบ 1 อาทิตย์ ขอให้อยู่กับเราต่อไปนาน ๆ นะ (ลบสถิตคันเก่าที่ 1 เดือนครึ่ง ที....)
จักรยาน : แม่ง คัน 2000 ใช่ซะคุ้ม นะเมิง!! |
||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
